Get inspired!,  Mens & Maatschappij,  Persoonlijke groei

Toxic positivism

Let it hurt, than let it go.

Gisteravond plaatste ik een korte post op LinkedIn. Ik poste daar een artikel dat ik eerder die avond las in het FD (Financieel Dagblad); “Eenzaamheid grijpt thuiswerkers naar de keel”. Ik vermelde in mijn post dat het niet mijn verhaal was, maar dat het zomaar mijn verhaal had kunnen zijn. Dat ik als mensenmens tegen de muur aan loop en totaal niet in de wieg gelegd ben voor deze eendimensionale manier van leven, werken en leidinggeven. Blijkbaar raakte het artikel en mijn tekst daarbij een snaar want ondertussen is het mijn post al bijna 10.000 keer gelezen en stromen de likes en comments maar binnen.  Het is een thema dat bij meer mensen speelt en ik merk dat ik door mijn post een opening creeer voor anderen die zich ook zo voelen maar dat nog niet hardop hebben durven toegeven. 

Naast mooie, hartverwarmende en herkenbare reacties waren er natuurlijk ook andere reacties. Reacties als “niet zo piepen, bekijk het eens van de zonnige kant”, “het is nou eenmaal wat het is en je moet er maar mee dealen”, “wees blij dat je niet in de zorg werkt”  en als klap op de vuurpijl “hoe moet de familie Frank zich dan wel niet gevoeld hebben in het Achterhuis”.

1 Comment raakte me meteen. Deze kwam van Rianne Klein Geltink van The Joy Effect. Naast dat ze mij een hart onder de riem stak, sprak ze ook een aantal van de “zie het van de zonnige kant” types aan. Ze had het over het schadelijke effect van “toxic positivism”. Deze term resoneerde direct met me. Rianne maakte me attent op een podcast die zij onlangs hierover gemaakt heeft (aanrader!)

Wat is toxic positivsm en waarom kan het een schadelijk effect voor ons hebben? Toxic positivism is niets anders dan negatieve gevoelens wegwuiven met een positieve tegenhanger. Zoals gebeurde onder mijn LinkedIn post. Dat kan gebeuren in interactie met anderen, maar ook binnen onze innerlijke dialoog kunnen we er wat van. Toxic positivism is wat anders dan een liefdevol schopje onder je kont, dat kan iedereen af en toe gebruiken. Dit gaat een stapje verder, je bagataliseert als het ware het gevoel van de ander of van jezelf. Vaak goed bedoeld (soms ook niet) maar het effect is dat de ander zich niet gehoord en/of serieus genomen voelt in zijn/haar emotie. Met als neveneffect dat je je emotie maar opkropt.

Als mens ben je nooit 24/7 100 procent heppy de peppie. Als ik naar mezelf kijk dan kan ik zeggen dat ik over het algemeen genomen lekker in mijn vel zit, het leven van de zonnige kant zie, bijna overal een uitdaging ipv een probleem in zie en een diep vetrouwen heb dat het met mij altijd wel goed komt. Maar ook ik, net als jij, vind het leven soms klote, heb een baaldag, heb het moeilijk, voel me down of ben gewoon verdrietig. 

Op zulke momenten heeft het niet zo veel nut, sterker nog werkt het tegendraads, als ik dmv een positieve peptalk mezelf uit de put probeer te praten. En het helpt al helemaal niet als een ander tegen me gaat zeggen “dat ik vooral dankbaar moet zijn voor wat er wel is”. Ik voel me gewoon klote. Punt. Het wegwuiven van negatieve gevoelens als angst, verdriet, boosheid of machteloosheid en proberen deze te vervangen door iets positiefs werkt niet! Nooit….niet als je het tegen jezelf zegt en al helemaal niet als een ander het tegen je zegt.

Staying positive doesn’t mean you have to be happy all the time. It means that even on hard days you know that there are better ones coming!

Wat werkt dan wel? De negatieve emotie toelaten, accepteren, erkennen, omarmen zelfs. Neem er de tijd voor, soms duurt het 5 minuten, soms uren, soms dagen. Kruip op de bank onder een dekentje, huil uit in de armen van je lief, kijk een zielige film, voel je zo ellendig als je je echt voelt. En daarna laat je het gaan. Dat laten gaan klinkt simpel en in essentie is dat het ook. Na de ontlading (huilen, schreeuwen, tegen een kussen aan slaan), ontstaat er ruimte. En dan is het zaak om te je bewust te worden hoe je je wel wilt voelen en daar je aandacht op gaan richten. Want weet je, als je eenmaal weet hoe je niet wilt voelen, weet je dus ook hoe je wel wilt voelen. De hobbels in je leven verbergen vaak een grote schat aan informatie. 

En als je weet hoe je wilt voelen en er dan heel bewust voor kiest om daar je aandacht en energie op te richten, dan veranderd de hele boel.

De afgelopen weken waren mijn down weken, mijn weken waarin me klote mocht voelen. Maar pas toen ik dat voor mezelf (h)erkende kon er ruimte ontstaan om te ontladen en opnieuw te kiezen hoe ik me dan wel wil voelen.  En vanuit die wens, die wens hoe ik me wel wil voelen, wandel ik. nu weer verder. Met letterlijk een opgeruimd gevoel. Maar dat kon alleen omdat ik niets heb weggewuifd, niets heb gebagatelliseerd. Alle gevoelens mochten er zijn. Ik heb gehuild, geschreven, gezongen en mijn frustratie eruit gegooid. 

In deze blog heb ik een paar keer het woord negatieve emotie gebruikt. Dit heb ik bewust gedaan omdat ik weet dat iedereen dan meteen weet waar ik het over heb. Echter….negatieve emoties bestaan niet! Er zijn alleen maar emoties.  Emoties zijn niet goed of slecht, negatief of positief. Een emotie is wat ie is, een emotie, energie in motie.  En iedere emotie heeft aandacht nodig. Geef je die niet of bagatelliseer je jouw emotie, dan blijft ie aan je plakken. Dan ettert ie in je lichaam door, verzwakt je immuunsysteem en dus jouw gezondheid. 

De kern van mijn betoog? Neem iedere emotie serieus, of hij nou van jou is of van een ander. Luister gewoon als een ander even niet zo lekker gaat, juist nu! Probeer die persoon niet op te peppen (je hoeft hem/haar ook niet verder de put in te kletsen) maar luister gewoon en toon wat begrip en empathie. En als het om jezelf gaat? Neem ook jezelf en jouw emotes serieus. Je hoeft jouw gevoel niet in een weegschaal te leggen. Jij mag je best klote voelen omdat je, zoals ik bijvoorbeeld, niet goed om kunt gaan met het vele thuiswerken. Het helpt dan echt niet om tegen jezelf te zeggen “dat je moet ophouden en maar blij moet zijn dat je überhaupt werk hebt”. Inderdaad, het niet hebben van werk is heel vervelend, maar daar ging het dus niet om. Het ging niet om die ander, het ging om wat jij voelt. En alles wat jij voelt is oke! 

(H)erkennen, ontladen, loslaten en een nieuw perspectief kiezen!

With love,

Marjolein

 

 

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.