Uncategorized

Ik kies voor….

Vanaf het allereerste moment dat er in ons land onrust ontstond rondom het Corona-virus had ik een onbestemd gevoel. Op basis van wat ik hoorde en las, begreep ik de onrust niet en toen nog geen paar weken later de intelligent-lockdown van kracht werd, begreep ik er nog minder van. Mijn hele lijf riep “er klopt iets niet! Er is geen reden voor de immense paniek die gezaaid wordt!”. 

Het was mijn gevoel, ik had er geen echte reden voor, ik kon het rationeel niet verklaren, maar mijn gevoel was heel sterk.

Onmiddellijk overviel me het gevoel “nu ze ons eenmaal binnen hebben komen we niet zo snel meer naar buiten”. En nogmaals, ik had er geen enkele reden voor. Ik wist net zoveel over dat hele virus als jij….niets dus….

Van nature ben ik een nieuwsgierig mens, ik neem niet iets aan alleen omdat iemand anders zegt dat het zo is. Dit tot grote frustratie van mening leraar vroeger. Naast dat ik van nature nieuwsgierig ben ben ik ook een “braaf” meisje. Als kind had ik al snel door dat “me aan de regels houden” inhield dat ik gewaardeerd en geliefd was. 

Dus zoals het een “braaf” meisje betaamt heb ik me vanaf dag 1 “keurig” aan alle opgelegde maatregelen gehouden. Met 2 uitzonderingen; ik ben al die tijd altijd bij mijn ouders blijven langs gaan, ik ben nou eenmaal gezegend met ouders die zelf kunnen nadenken en dus geen overheid nodig hebben om ze te “beschermen”, ook wonen ze zelfstandig, dat scheelt ook. Daarnaast bleef en blijft mijn oudste, niet meer thuiswonende dochter, hier gewoon komen, knuffelen we samen en zitten we naast elkaar in de auto. Een knappe man (president) die mij gaat vertellen dat ik 1,5 meter bij mijn eigen kind uit de buurt moet blijven, alleen de gedachte vind ik al lachwekkend, ridicuul en heb ik dus naast me neergelegd en genegeerd.

Maar verder was ik “braaf”. Braaf en nieuwsgierig. Ik had een “gut-feeling” dat er iets niet klopte. Ik kon het niet verklaren maar mijn hele lijf riep “Doe iets! Ga op onderzoek uit!” 

Totdat ik op een dag een tweet van president Trump las. Ik weet het niet meer precies maar de context was “We moeten ervoor zorgen dat de oplossing van het probleem niet een groter probleem wordt dan het probleem zelf”. BAM! Met dat ene zinnetje benoemde hij mij unheimliche gevoel. Precies dat had ik al die weken gevoeld. 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.