Archive of ‘Facebookblog’ category

Nog een burn-out? Dacht het niet!

“Wat staat er nu echt tussen jou en het grote succes in Marjolein?”

Deze vraag kreeg ik vorige week van mijn business coach. En ik had geen idee, voor mijn gevoel deed ik alles “goed”, begint mijn bedrijf echt te lopen en heb ik geen last van een blokkade (zoals je dat zo vaak hoort). En toch….de vraag bleef in mijn hoofd ronddwalen, want laat ik eerlijk zijn…ze had wel een punt. Ook ik merk dat ik ergens mezelf tegenhoud…maar het antwoord had ik niet.

(meer…)

Vecht niet tegen “wat is”, want dan vecht het terug!

Sinds enige maanden doe ik aan yoga…ja ook ben die veertiger die yoga ontdekt heeft! Behalve klassiek ballet heeft eigenlijk geen enkele sport mij ooit geboeid, vond ik het altijd een gedoe en haakte ik na 2 of 3 keer af. Niet met yoga! Ik vind het heerlijk. 2 Keer per week wring ik me in allerlei bochten, vraag ik me tijdens de les altijd af “wat doe ik hier in godsnaam?”, maar voel ik me na die tijd zo heerlijk ontspannen, ik heb mijn sport gevonden!

 

Maar goed…deze blog is geen promotiepraatje voor yoga of welke sport dan ook…daar zijn anderen voor. Wel merk ik dat een zinnetje dat onze Yin-Yoga docent altijd tijdens de oefeningen zegt in mijn hoofd is blijven hangen en impact op mijn gehele leven heeft.

(meer…)

The time to relax is when you don’t have time for it!

Wist je dat de wijze waarop ons lichaam reageert op een file, of boze baas, hetzelfde is als de wijze waarop  het lichaam van onze voor-voorouders reageerde op een dreigende aanval van een tijger? Ons lichaam zet ons in een “vecht-vlucht” reactie door aanmaak van stresshormonen. En wist je dat je lijf 24-48 uur nodig heeft om te herstellen van een dergelijke aanmaak van stresshormonen?

Maar in een file kun je niet vluchten en er tegen vechten is zinloos….tijd om 24-48 te herstellen na een file hebben we al helemaal niet, sterker nog in die 24-48 uur komen er nog heel veel stressmomenten bij!

(meer…)

Love yourself….just the way you are!

Juni 2014….daar zat ik dan…op het station van Schiphol, onderweg van Leiden naar Hengelo en ik wist niets meer. Geen idee hoe ik thuis moest komen en het rare was, er was geen paniek…er was gewoon niets….ik was leeg. Toevallig  belde mijn dochter voor een kletspraatje en die vertelde me (heel verbaasd) dat ik met de trein naar Hengelo moest. Oja Hengelo…daar was ik naar op weg. Dit was het moment, het moment dat ik wist; ik kan niet meer….het is op, ik ben leeg….
Jaren keihard werken, mezelf bewijzen, alleenstaande moeder zijn en weken van 60 a 70 uren draaien eiste zijn tol. Weken heb ik als een zombie op de bank gezeten, er was niets meer over van die krachtige powervrouw die ik de buitenwereld jaren had laten zien.

(meer…)

Ik was wat ik deed!

De afgelopen dagen heb ik meegedaan met een challenge die gaat over zichtbaar worden in de media. Ondertussen weten jullie wel dat zichtbaar zijn niet echt mijn dingetje is (of eigenlijk was) maar ik wil zo graag zoveel mogelijk vrouwen bereiken dat ik ervoor ga! Eng of niet eng!

In deze challenge kregen we allemaal de mogelijkheid om ons voor te stellen en te vertellen waarom we met ons bedrijf begonnen zijn, wat is onze drijfveer, waar ligt onze passie?

1 Van de deelnemers gaf aan dat hij behoefte had om het roer volledig om te gooien nadat hij bij zichzelf merkte dat “hij was wat hij deed”. Wow….wat een goede zin!

Ik was wat ik deed……

(meer…)

Liefde is…samen onszelf zijn!

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik niets, maar dan ook niets met voetbal heb. Ik heb sowieso niets met contactsporten, laat iedereen maar lekker aan zijn eigen kant van het netje blijven, dat getrek en geduw aan elkaar…en verenigingen zijn ook voor mij niet the place to be!
Iedereen die mij een beetje kent weet ook dat ik een zelfstandige, zelfs soms beetje onafhankelijke vrouw ben die heeft geleerd dat ze vooral haar eigen pad moet blijven volgen, dicht bij zichzelf moet blijven en naar haar eigen hart moet luisteren om geluk en rust in haar leven te vinden.

En toen werd het oktober 2015 en ontmoette ik Richard….een ex-voetballer en tegenwoordig actief als voetbaltrainer en een echt verenigingsmens! Na onze eerste date gingen alle alarmbellen af…hier moest ik maar niet aan beginnen! En toch….ik vond hem wel erg leuk en tijdens onze gesprekken merkte ik dat wat hij vond in het trainersvak hetzelfde was wat ik vond in mijn vak. Namelijk mensen helpen hun kracht te ontdekken en deze inzetten, om mensen te zien groeien en hierin een ondersteunende rol in te mogen spelen. Bij Richard komt daar dan nog bij…om de wedstrijd te winnen, maar dat is voor mij dan weer wat minder belangrijk….
Om een lang verhaal kort te maken, sinds afgelopen kerst wonen we samen en we hebben het ontzettend fijn samen!

(meer…)

Thoughts have no power over us until we believe them!

De laatste tijd zie ik steeds meer artikelen over “The Work, 4 vragen die je leven veranderen” van Byron Katie verschijnen. Op de een of andere manier is haar manier van naar van gedachten kijken weer erg actueel in de periode waarin we nu leven.

In het voorjaar van 2003 maakte ik kennis met het werk van Byron Katie. Tijdens een management training confronteerde de trainer mij ermee dat mijn gedachten mij in hun macht hadden en dat ik de gedachten van anderen over mij invulden.
En hij had een punt… Ik was een ster in het invullen van gedachten voor anderen en vervolgens gedroeg ik me vanuit die aanname. Hierdoor zag ik overal problemen in en het verlamde mij.
Ik kon bijvoorbeeld denken “mijn vriendin zit echt niet te wachten op mijn verdriet over mijn relatie die niet goed loopt …” en het gevolg was dat ik mijn verdriet niet liet zien. Hiermee ontnam ik haar de kans om iets voor mij te betekenen en ik ontnam mezelf de kans om troost te vinden, waardoor ik mezelf eigenlijk nog ellendiger voelde. Herkenbaar??

(meer…)

Zelfliefde groeit waar zelfafwijzing ophoudt. (Alexandra Tompkins)

 

In mijn gesprekken met mijn coach-klanten (en daarvoor met de managers waar ik mee gewerkt heb), is vaak het centrale thema; de angst om niet goed genoeg te zijn, de angst om er niet bij te mogen horen, de angst voor afwijzing.

In veel van mijn blogs heb ik al geschreven over onze innerlijke criticus, onze draak, dat stemmetje in je hoofd dat je vaak zo negatief tegen je praat.
Iedereen heeft dat stemmetje, het doel hiervan is om ons te beschermen en het beschermt ons eigenlijk allemaal tegen hetzelfde, het beschermt ons tegen de pijn van afwijzing.

Je herkent vast wel 1 van onderstaande zinnetjes:
Ze willen mij er toch niet bij hebben.
Ze zullen me nooit op die functie aannemen.
Ze zullen me wel een groentje vinden.
Ik heb echt niet voldoende te melden in die vergadering, anderen zijn verbaal veel sterker.
Ik heb me vast niet voldoende voorbereid op deze presentatie.
Ze zullen me vast niet aardig vinden/ wat nou als ze me niet aardig vinden??
En mijn persoonlijke favoriet “Je denkt toch niet dat er iemand op jou zit te wachten?
Enz…..

(meer…)

Waar wrijving is ontstaat glans…

Waar wrijving is ontstaat glans!

Afgelopen donderdag had ik voor het eerst in mijn leven een professionele fotoshoot. Vanaf 10 uur ’s morgens tot 3 uur ’s middags zijn er foto’s van mij gemaakt die ik ga gebruiken voor mijn website. Pfffff 5 uur lang in de spotlight staan…dat is voor mij echt uit mijn comfortzone! Normaal ren ik als eerste weg als er een fotocamera in de buurt is, maar nu was er geen ontkomen aan!

(meer…)

1 2