Archive of ‘Facebookblog’ category

Het oude spoor….

Het oude spoor….

Sinds gisteren gaat #metoo viral…het is een oproep aan iedereen (man&vrouw) die zich ooit sexueel geïntimideerd en/of aangevallen heeft gevoeld om hun ervaring te delen. Uit het aantal #metoo alleen al op mijn tijdlijn zie ik hoe vaak mensen zich niet veilig gevoeld hebben.

Zoals het een land vol oordelen betaamt is er natuurlijk ook een tegengeluid.

  • Stop met #metoo want je maakt een slachtoffer van jezelf en dat is de verkeerde energie!
  • Had je uitgesproken toen het gebeurde want nu ben je mede schuldig aan het feit dat dit ook anderen gebeurd is!
  • Sexuele intimidatie bestaat niet want alleen jij bepaalt wat je voelt en wat je laat “binnenkomen”

Zomaar wat tegengeluiden die ik op diezelfde tijdlijn ben tegengekomen…

Waarom? Waarom vinden we zo massaal dat we overal een oordeel over mogen of moeten hebben? Als iemand zich aangesproken voelt door #metoo en zich op die manier wil uitspreken, waarom is er dan een oordeel nodig?

Het verschil tussen onkruid en een bloem is een oordeel (dr. Wayne Dyer). Wie heeft bepaald dat een bloem een bloem is en wie heeft bepaald dat onkruid onkruid is.

(meer…)

Werkstress?? Of is het “gewoon” je eigen schuld?

Van 13 t/m 16 november is het weer de week van de Werkstress. Stress op de werkvloer is beroepsziekte nr 1 in ons land!

Met een vette burnout op mijn cv zou ik me daarin moeten herkennen en toch…..kwam de stress van mijn werk of kwam de stress van de manier waarop ik mij gedroeg in mijn werk (en in mijn privéleven)?

Kwam de stress eigenlijk niet “gewoon” van mijn grenzeloosheid, van mijn gebrek aan “nee” kunnen zeggen?

Kwam de stress niet doordat ik alles “goed” wou doen? Doordat ik niet voldoende oog had voor mijn eigen behoeften, verlangens, grenzen en mogelijkheden?

Kwam de stress niet omdat ik “erbij” wilde horen? Onderdeel van het geheel “moest” blijven van mezelf?

Kwam de stress niet “gewoon” omdat ik heel streng was voor mezelf?

(meer…)

Gezocht…BraveHearts!

Dare to be Brave!

 

Toen ik nog bij Achmea werkte hadden we regelmatig Roadshows….een top initiatief van onze Board. Ze kwamen naar de verschillende locaties en gingen zonder script in gesprek met alle medewerkers en managers van de verschillende locaties.  Alle leden van de RvB op een stoel voor een grote groep en iedere vraag mocht gesteld worden, kritiek was welkom, feedback werd prima ontvangen!

En god wat had ik altijd veel vragen en/of feedback………alleen hebben zij ze nooit gehoord..

Als het puntje bij het paaltje kwam bleef ik stil…..vond ik het toch een onzinnige opmerking of dacht ik dat het “dom” was wat ik te melden had. En hoe vaak het wel niet voorkwam dat dan iemand anders “mijn” vraag stelde of “mijn” opmerking maakte……zo frustrerend! Waarom zij wel en ik niet? Ik met mijn grote waffel hield op zulke momenten mijn mond…

Herkenbaar? Hoe vaak houd jij je mond terwijl je eigenlijk zoveel te melden hebt? Hoe vaak denk jij dat het niet goed genoeg is wat jij te melden hebt?

Het verschil tussen mij en “die anderen” ? Moed! Echt…meer is het niet! Moed, moed om ondanks mijn zelftwijfel en angst me toch uit te spreken!

Hoe vaak laat jij je  tegenhouden om te gaan voor wat echt belangrijk voor je is? Waar je echt in gelooft? Om je uit te spreken tegen de gevestigde orde en de heilige huisjes? Om op te staan als DE carrière kans voorbij komt? Om risico’s te nemen omdat je ergens heilig in gelooft?

(meer…)

Straks komen “ze” erachter dat ik “het” helemaal niet kan!

November 2002…..ik zit in de badkamer…totaal in paniek!

Beneden is het gezellig druk maar ik kan iedereen wel wegkijken!
Vrienden en familie kwamen spontaan binnenvallen met bloemen en wijn toen die middag bekend werd dat ik na een pittige sollicitatieprocedure DE baan als teammanager gekregen had!

En ik zat boven…..letterlijk fysiek ziek van de paniek.
Er ging maar één gedachte door me heen….
“Binnenkort komen ze erachter dat ik HET helemaal niet kan!”

Het was een mega stap die ik gemaakt had….ik sloeg 2 treden op de hiërarchische ladder over en maakte een geweldige promotie!
En ook al was ik blij en trots, de angst overheerste!
Hoe voorkom ik dat “ze” erachter komen dat ik dit helemaal niet kan? Hoe voorkom ik dat ik door de mand val?

Ik vertelde niemand deze gedachte….ook niet de mensen direct naast me…..ik schaamde me dood en dacht dat ik heel uniek was in deze gedachte..

(meer…)

Voor als je toe bent aan de The Next Level! Persoonlijke Ontwikkeling 2.0!

Je zit vast in je eigen overtuigingen. Rationeel weet je dat je wat te doen hebt, dat er iets ander moet. Je lijf geeft signalen, je voelt je regelmatig moe. Maar het lukt je niet om los te komen van je eigen gedachten.

Het lukt je niet om echte keuzes te maken. Er zijn te veel redenen om hetzelfde te blijven doen. De zekerheid die je huidige leven jou biedt, onzekerheid over jezelf, behoefte aan veiligheid, kinderen, omgeving, werk en relatie. Er is zoveel waar je rekening mee moet houden dat je geen idee meer hebt wat de juiste keuze voor jou is.

Je hoofd draait overuren en je vindt geen rust.

Je gaat door, zoals je deed, omdat je niet weet hoe het anders moet. Je maakt af en toe keuzes maar vecht tegen de consequenties hiervan.

  • Je wilt rust, rust in je hoofd, rust in je hart, rust in je leven.
  • Je wilt in staat zijn keuzes te maken en beter naar jezelf luisteren.
  • Je wilt je droom volgen, of eigenlijk wil je eerst weten wat je droom ook alweer is.
  • Je wilt je vrij voelen, vrij om je leven in te vullen zoals het goed voelt voor jou.

(meer…)

Nog een burn-out? Dacht het niet!

“Wat staat er nu echt tussen jou en het grote succes in Marjolein?”

Deze vraag kreeg ik vorige week van mijn business coach. En ik had geen idee, voor mijn gevoel deed ik alles “goed”, begint mijn bedrijf echt te lopen en heb ik geen last van een blokkade (zoals je dat zo vaak hoort). En toch….de vraag bleef in mijn hoofd ronddwalen, want laat ik eerlijk zijn…ze had wel een punt. Ook ik merk dat ik ergens mezelf tegenhoud…maar het antwoord had ik niet.

(meer…)

Vecht niet tegen “wat is”, want dan vecht het terug!

Sinds enige maanden doe ik aan yoga…ja ook ben die veertiger die yoga ontdekt heeft! Behalve klassiek ballet heeft eigenlijk geen enkele sport mij ooit geboeid, vond ik het altijd een gedoe en haakte ik na 2 of 3 keer af. Niet met yoga! Ik vind het heerlijk. 2 Keer per week wring ik me in allerlei bochten, vraag ik me tijdens de les altijd af “wat doe ik hier in godsnaam?”, maar voel ik me na die tijd zo heerlijk ontspannen, ik heb mijn sport gevonden!

 

Maar goed…deze blog is geen promotiepraatje voor yoga of welke sport dan ook…daar zijn anderen voor. Wel merk ik dat een zinnetje dat onze Yin-Yoga docent altijd tijdens de oefeningen zegt in mijn hoofd is blijven hangen en impact op mijn gehele leven heeft.

(meer…)

The time to relax is when you don’t have time for it!

Wist je dat de wijze waarop ons lichaam reageert op een file, of boze baas, hetzelfde is als de wijze waarop  het lichaam van onze voor-voorouders reageerde op een dreigende aanval van een tijger? Ons lichaam zet ons in een “vecht-vlucht” reactie door aanmaak van stresshormonen. En wist je dat je lijf 24-48 uur nodig heeft om te herstellen van een dergelijke aanmaak van stresshormonen?

Maar in een file kun je niet vluchten en er tegen vechten is zinloos….tijd om 24-48 te herstellen na een file hebben we al helemaal niet, sterker nog in die 24-48 uur komen er nog heel veel stressmomenten bij!

(meer…)

Love yourself….just the way you are!

Juni 2014….daar zat ik dan…op het station van Schiphol, onderweg van Leiden naar Hengelo en ik wist niets meer. Geen idee hoe ik thuis moest komen en het rare was, er was geen paniek…er was gewoon niets….ik was leeg. Toevallig  belde mijn dochter voor een kletspraatje en die vertelde me (heel verbaasd) dat ik met de trein naar Hengelo moest. Oja Hengelo…daar was ik naar op weg. Dit was het moment, het moment dat ik wist; ik kan niet meer….het is op, ik ben leeg….
Jaren keihard werken, mezelf bewijzen, alleenstaande moeder zijn en weken van 60 a 70 uren draaien eiste zijn tol. Weken heb ik als een zombie op de bank gezeten, er was niets meer over van die krachtige powervrouw die ik de buitenwereld jaren had laten zien.

(meer…)

1 2