Het oude spoor….

Het oude spoor….

Sinds gisteren gaat #metoo viral…het is een oproep aan iedereen (man&vrouw) die zich ooit sexueel geïntimideerd en/of aangevallen heeft gevoeld om hun ervaring te delen. Uit het aantal #metoo alleen al op mijn tijdlijn zie ik hoe vaak mensen zich niet veilig gevoeld hebben.

Zoals het een land vol oordelen betaamt is er natuurlijk ook een tegengeluid.

  • Stop met #metoo want je maakt een slachtoffer van jezelf en dat is de verkeerde energie!
  • Had je uitgesproken toen het gebeurde want nu ben je mede schuldig aan het feit dat dit ook anderen gebeurd is!
  • Sexuele intimidatie bestaat niet want alleen jij bepaalt wat je voelt en wat je laat “binnenkomen”

Zomaar wat tegengeluiden die ik op diezelfde tijdlijn ben tegengekomen…

Waarom? Waarom vinden we zo massaal dat we overal een oordeel over mogen of moeten hebben? Als iemand zich aangesproken voelt door #metoo en zich op die manier wil uitspreken, waarom is er dan een oordeel nodig?

Het verschil tussen onkruid en een bloem is een oordeel (dr. Wayne Dyer). Wie heeft bepaald dat een bloem een bloem is en wie heeft bepaald dat onkruid onkruid is.

(meer…)

Werkstress?? Of is het “gewoon” je eigen schuld?

Van 13 t/m 16 november is het weer de week van de Werkstress. Stress op de werkvloer is beroepsziekte nr 1 in ons land!

Met een vette burnout op mijn cv zou ik me daarin moeten herkennen en toch…..kwam de stress van mijn werk of kwam de stress van de manier waarop ik mij gedroeg in mijn werk (en in mijn privéleven)?

Kwam de stress eigenlijk niet “gewoon” van mijn grenzeloosheid, van mijn gebrek aan “nee” kunnen zeggen?

Kwam de stress niet doordat ik alles “goed” wou doen? Doordat ik niet voldoende oog had voor mijn eigen behoeften, verlangens, grenzen en mogelijkheden?

Kwam de stress niet omdat ik “erbij” wilde horen? Onderdeel van het geheel “moest” blijven van mezelf?

Kwam de stress niet “gewoon” omdat ik heel streng was voor mezelf?

(meer…)

Stop it!

Oke…het is wat simpel maar hier begint het wel! Jouw eerste stap op weg naar jouw leven naar wens is het besluit te nemen dat je STOPT met hangen in negatieve gedachten over jezelf!

Gezocht…BraveHearts!

Dare to be Brave!

 

Toen ik nog bij Achmea werkte hadden we regelmatig Roadshows….een top initiatief van onze Board. Ze kwamen naar de verschillende locaties en gingen zonder script in gesprek met alle medewerkers en managers van de verschillende locaties.  Alle leden van de RvB op een stoel voor een grote groep en iedere vraag mocht gesteld worden, kritiek was welkom, feedback werd prima ontvangen!

En god wat had ik altijd veel vragen en/of feedback………alleen hebben zij ze nooit gehoord..

Als het puntje bij het paaltje kwam bleef ik stil…..vond ik het toch een onzinnige opmerking of dacht ik dat het “dom” was wat ik te melden had. En hoe vaak het wel niet voorkwam dat dan iemand anders “mijn” vraag stelde of “mijn” opmerking maakte……zo frustrerend! Waarom zij wel en ik niet? Ik met mijn grote waffel hield op zulke momenten mijn mond…

Herkenbaar? Hoe vaak houd jij je mond terwijl je eigenlijk zoveel te melden hebt? Hoe vaak denk jij dat het niet goed genoeg is wat jij te melden hebt?

Het verschil tussen mij en “die anderen” ? Moed! Echt…meer is het niet! Moed, moed om ondanks mijn zelftwijfel en angst me toch uit te spreken!

Hoe vaak laat jij je  tegenhouden om te gaan voor wat echt belangrijk voor je is? Waar je echt in gelooft? Om je uit te spreken tegen de gevestigde orde en de heilige huisjes? Om op te staan als DE carrière kans voorbij komt? Om risico’s te nemen omdat je ergens heilig in gelooft?

(meer…)

Straks komen “ze” erachter dat ik “het” helemaal niet kan!

November 2002…..ik zit in de badkamer…totaal in paniek!

Beneden is het gezellig druk maar ik kan iedereen wel wegkijken!
Vrienden en familie kwamen spontaan binnenvallen met bloemen en wijn toen die middag bekend werd dat ik na een pittige sollicitatieprocedure DE baan als teammanager gekregen had!

En ik zat boven…..letterlijk fysiek ziek van de paniek.
Er ging maar één gedachte door me heen….
“Binnenkort komen ze erachter dat ik HET helemaal niet kan!”

Het was een mega stap die ik gemaakt had….ik sloeg 2 treden op de hiërarchische ladder over en maakte een geweldige promotie!
En ook al was ik blij en trots, de angst overheerste!
Hoe voorkom ik dat “ze” erachter komen dat ik dit helemaal niet kan? Hoe voorkom ik dat ik door de mand val?

Ik vertelde niemand deze gedachte….ook niet de mensen direct naast me…..ik schaamde me dood en dacht dat ik heel uniek was in deze gedachte..

(meer…)

1 2 3 5