Get inspired!,  Mens & Maatschappij,  My blogs!,  Persoonlijke groei

Angst versus Gevaar

Angst versus gevaar

Een mens lijdt het meest van het lijden dat hij vreest.

Mooier kan ik het niet samenvatten. Eigenlijk vertel ik met deze oude one-liner al precies wat ik in veel meer woorden in deze blog ga schrijven. Het is zo bekend en zo oud als de weg naar Rome…Een mens lijdt in zijn leven echt het meest van het lijden dat hij vreest. En dat is meteen de beste omschrijving van angst die ik ken.

Angst; angst is niets anders dan een gedachte over iets GEVAARLIJKS wat ZOU kunnen gebeuren. Angst op zichzelf is niets, het is enkel een gedachte.

Angst is de emotie die vooraf gaat aan een mogelijke, gevreesde gevaarlijke gebeurtenis en/of omstandigheid. Waarbij “gevaarlijk” subjectief is. Maar in ieder geval is gevaar iets waar voor gevreesd wordt  met,  in de gedachte van de denker, een nadelig gevolg voor de denker en/of zijn haar omgeving. Angst is dus nooit de gebeurtenis zelf.  Echter, angst is een hele slechte raadgever. Angst vertroebelt nml je rationeel denken en je mogelijkheden om de echte risico’s van het gevreesde gevaar in te schatten. Angst verlamd, zowel letterlijk als figuurlijk.

Angst is al jaren een thema in mijn leven. Het was angst dat mij dreef om jarenlang het uiterste van mezelf te vragen met als resultaat een burnout in de zomer van 2014. Angst heeft mij sindsdien enorm gefascineerd….En het grappige is; als je het eenmaal doorhebt verliest angst direct zijn kracht…maar je moet het wel eerst ff zien…

 

Je gaat het pas zien als je het doorhebt..-Johan Cruijf-

Er zijn heel veel dingen in het leven waarbij we een risico op een nadelig effect lopen. Denk aan autorijden (of je nou zelf rijdt of ernaast zit). Jaarlijks zijn er rond de 18.000 verkeersongevallen met gewonden. Jaarlijks sterven er ruim 4500 mensen door een val. (Vaak een val van de trap). En toch, je loopt zonder er bij na te denken meerdere keren per dag de trap op en af. Klimt, om je ramen te lappen of de kozijnen te schilderen, een trapje op. En je stapt zorgeloos je auto in voor een ritje naar je werk, vrienden of iets dergelijks.

Dagelijks lopen we gevaar…dit hebben we gelukkig geaccepteerd als een onderdeel van het leven. We staan hier nooit bij stil. En dat is maar goed ook, het leven zou anders weinig kwaliteit hebben.

 

Het grootste risico dat je in je leven kunt lopen, is dat je leeft zonder risico te lopen.

Over het algemeen leven wij een zorgeloos leven. Natuurlijk weten we dat we een bepaald risico leven door domweg te leven, maar dat risico nemen we voor lief.

Tot maart 2020. Plotsklaps veranderde deze perceptie. Er leek een onbekend groot gevaar op ons af te komen. Ons brein  sloeg direct alarm. Er dreigt groot gevaar! Aangezien er nog weinig bekend was over het virus was er weinig tegenwicht, weinig relativering. Door de media bleven we gevoed worden met vreselijke beelden en angstaanjagende cijfers over doden. Verhalen van “overlevers” en/of nabestaanden schetsten een beeld van een vreselijk virus.

Ondertussen zijn we maanden verder en weten we veel meer. Het sterftecijfer (IFR) bijvoorbeeld blijkt ongeveer gelijk te liggen aan het sterftecijfer van Influenza (niet te verwarren met “een griepje”)  (bron WHO). We weten dat 98,5% van de mensen die besmet raken met dit virus milde tot geen klachten heeft (bron RIVM) en we weten dat de gemiddelde leeftijd dat men overlijdt aan dit virus 80 is, gelijk liggend aan de geschatte levensverwachting. (bron RIVM/CBS)

Voldoende reden dus om ons brein te kalmeren en de alarm fase af te sluiten. Niets is echter minder waar. Als ik om mij heen kijk en luister neemt de paniek alleen maar toe.

De angst lijkt toe te nemen ipv af te nemen. Hoe is dat mogelijk? Hoe kan het zijn dat we bepaalde risico’s in ons leven accepteren en dit expliciete risico juist willen elimineren ipv het te accepteren?

Ik geloof dat dit kan omdat de angst continu gevoed wordt, dag in dag uit, ieder uur wederom en als je op social media actief bent dan op ieder moment dat je daar beving….

Stel je het volgende voor: Iedere dag hoor je op het nieuws en lees je in de krant dat er wederom 12 mensen overleden zijn door een val van de trap. Iedere dag opnieuw, ieder uur….iedere keer diezelfde boodschap. EN er zijn niet alleen 12 mensen overleden door een val, er zijn er ook nog 50 opgenomen in het ziekenhuis met een gebroken been, schedelbasisfractuur en/of een hersenschudding. En dit allemaal door een val van de trap. Tel daarbij op dat tijdens datzelfde journaal ook nog gemeld wordt dat er wederom 50 ongelukken met gewonden plaatsgevonden hebben en dat 2 mensen overleden zijn door een verkeersongeval.  Deze boodschap hoor je ieder uur, je leest het iedere dag in de krant en social media vult zich met deze berichten…Wat denk je? Loop jij nog rustig de trap op en af of houdt je je toch wat steviger vast aan de leuning? Stap je nog zorgeloos in de auto? Neem je nog makkelijk de kinderen van vrienden mee? Of bedenk je je nog een keer?

Angst heeft voeding nodig. En de laatste maanden is er aan voeding geen gebrek. Echter, het gevaar wordt niet groter door het voeden van de angst. Het gevaar/risico is wat het is.

Wil ik het daarmee bagataliseren? Allerminst. Ik ben niet blind of wereldvreemd. Ik weet dat er mensen in het ziekenhuis liggen en/of hebben gelegen, ik weet dat er mensen aan overleden zijn. En ik realiseer me dat we ons in een zorg-crisis bevinden.

Echter, een maatschappij doordrenkt van angst verliest het vermogen om rationeel te denken en rationele, doordachte en weloverwogen keuzes te maken. En ik geloof oprecht dat we precies daarin terecht zijn gekomen met elkaar. Een maatschappij die haar gezond verstand verloren heeft en niet meer in staat is om het gevaar in de juiste proportie te zien en gedreven wordt door angst.

Mijn doel is niet jou te overtuigen van wat dan ook…Ik deel enkel mijn visie met jou. Mijn doel is om een bijdrage te leveren aan het inzicht dat angst echt een hele slechte raadgever is die iedere vorm van rationeel denken (in relatie tot het gepercipieerde gevaar) elimineert. Daarnaast is angst ongezond. Je lijf produceert een grote hoeveelheid angst-hormonen (cortisol), aangemaakt door je bijnier. Deze bijnier is niet gemaakt voor een continue aanmaak van dit hormoon en raakt uitgeput met alle gevolgen van dien.

You must realize fear is not real. It is a product of your thoughts you create. Don’t misunderstand me, danger is very real. But fear is a choice.

 

Angst komt voort uit wantrouwen, vertrouwen daarentegen komt voort uit liefde. Dat wantrouwen was in het begin niet zo raar, het virus was onbekend, men en we hadden geen idee wat er boven ons hoofd hing. Inmiddels weten we en men dat wel en wordt het tijd om afscheid te nemen van de angst en het gevaar weer in zijn proportie te zien. Het wordt weer tijd voor vertrouwen, voor liefde dus. En precies daarom schrijf ik deze blog, schrijf ik al mijn blogs. Vanuit liefde, vanuit mijn liefde voor jou, voor de mensheid in zijn geheel. Liefde is altijd het antwoord geweest, altijd en overal. Keer terug naar vertrouwen, keer terug naar de liefde. 

Investeer in vertrouwen, in liefde. Vertrouwen in jezelf en liefde voor jezelf. Treed de wereld met vertrouwen en liefde tegemoet. Ik garandeer je dat de angst dan langzaam terrein verliest. 

Waar vertrouwen is, is geen wantrouwen. Waar liefde is, is geen angst.

Alleen een collectieve shift van angst naar liefde, van wantrouwen naar vertrouwen gaat ons door deze maatschappelijke crisis heen helpen. En nee, ik roep jou of niemand op om maatregelen te negeren. Je bent oud en wijs genoeg om je eigen keuzes daarin te maken. Ik roep je wel op om terug te keren naar vertrouwen en het leven volledig te omarmen, met alle risico’s die daarbij horen…En je af te vragen…hoeveel ben je bereid op te geven voor een leven zonder risico’s? 

The trouble is, you think you have enough time to live…-Budha-

 

 

With love,

Marjolein

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.